การฆ่าตัวตาย

ถาม : ถ้าว่ากันตามหลักธรรม หลักกฎแห่งกรรมนี้ คนที่ฆ่าตัวตายเพื่อยุติปัญหาความทุกข์ใจ คือนิสัยติดตัวที่เขาเคยทำมาแล้วในอดีตชาติใช่ไหมคะ

พระอาจารย์ : ทุกอย่างที่เราทำในวันนี้ ส่วนหนึ่งก็เป็นจากนิสัยเดิมของเรา เราเคยทำอะไรมา เราก็จะทำอย่างนั้น เราเคยชอบอะไร เราก็จะชอบอย่างนั้น แต่นิสัยเหล่านี้เราเปลี่ยนได้ แต่เราต้องบังคับใจเรา เช่น เราชอบกินกาแฟ เราบอกว่ามันไม่ดี ต่อไปนี้เราอย่ากิน ทุกครั้งอยากจะกินกาแฟก็ไม่กินมัน เดี๊ยวสักพักนึง ความอยากกินกาแฟมันก็หมดไป

ถาม : แล้วถ้าคนที่เคยคิดฆ่าตัวตายเป็นทางออกเวลาเจอปัญหาทุกข์ใจ มากกว่าสองครั้ง อย่างนี้พอจะเดาได้ว่า เขาเคยฆ่าตัวตายมาในอดีตไหมคะ

พระอาจารย์ : ไม่ต้องไปเดาหรอก มันจะเคยหรือไม่เคย มันก็เป็นอดีตไปแล้ว ให้ดูในปัจจุบันว่า วิธีนี้ไม่ใช่เป็นวิธีที่ถูกต้อง วิธีที่ถูกต้อง ต้องไปแก้ที่ใจ แก้ที่ความอยาก เพราะความทุกข์มันเกิดจากความอยาก มันไม่ได้เกิดจากร่างกาย ร่างกายมันไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อย่าไปยุ่งกับมัน ปล่อยมันอยู่ไป ถึงเวลาไปมันไปเอง ความทุกข์เกิดจากความอยากของเรา ถ้าอยากจะให้ความทุกข์หายไปก็ต้องมาหยุดความอยากของเรา

ถาม : การยับยั้งการคิดฆ่าตัวตายได้ดีที่สุด คือการฝึกสติใช่ไหมคะ

พระอาจารย์ : ฝึกสติแล้วก็ฝึกปัญญาต่อ มีสติแล้วก็ต้องมีปัญญาให้รู้ว่าเราจะต้องหยุดอะไร ไม่ให้ไปหยุดที่ร่างกาย ให้ไปหยุดที่ใจ หยุดที่กิเลส เหมือนตอนที่พระพุทธเจ้าทรงพยายามที่จะหยุดความอยาก ก็ไปหยุดที่การไม่รับประทานอาหาร เพราะคิดว่าเมื่อไม่รับประทานอาหารแล้วความอยากจะหมดไป ความอยากมันก็ไม่หมด ต้องไปหยุดที่ใจ

 

ธรรมะบนเขา วันที่ ๒๘ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๕๙

พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต