อภัยทาน

อภัยทาน ก็คือการให้อภัย ใครที่เขาทำอะไรกับเราทำให้เราไม่ถูกใจไม่ชอบใจไม่พอใจ ไม่ควรไปโกรธไปเกลียด เพราะว่าจะทำให้เราทุกข์ใจไปเปล่าๆ ใจของเราเราต้องรักษา คนอื่นเรารักษาไม่ได้ ห้ามเขาไม่ได้สั่งเขาไม่ได้ แต่เราสั่งใจเราได้ ห้ามใจเราได้ห้ามใจของเราไม่ให้ทุกข์ได้ด้วยการให้อภัย ใครทำอะไรทำให้เราไม่พอใจไม่ถูกใจทำให้เราเสียใจ ก็ให้อภัยไป ถ้าการกระทำของเขา ทำให้เขามีความสุขก็ยินดี ยินดีให้ความสุขกับเขา ถ้าเราให้อภัยได้เราก็จะไม่ทุกข์กับการกระทำต่างๆ ของผู้อื่นจะทำอะไรก็ไม่เป็นไรๆ เอาเลย อยากจะด่าก็ด่าเลย อยากจะเอาแฟนไปก็เอาไปเลย เรียกว่าให้อภัยไม่โกรธไม่เกลียดไม่อาฆาตพยาบาท ใครทำอย่างนี้ได้แล้วใจจะมีความสุข จะเป็นโพธิสัตว์ได้

ถ้าโกรธ เกลียด อาฆาตพยาบาท น้อยเนื้อต่ำใจนี้เป็นพระโพธิสัตว์ไม่ได้ พระโพธิสัตว์นี้ท่านทำตัวเป็นแจ๋ว ทำตัวเป็นเหมือนปฐพียินดีรับใช้กับผู้อื่นเสมอ ดูพระเวชสันดรเป็นตัวอย่าง นั่นแหละพระโพธิสัตว์ ที่เราควรที่จะยึดมาเป็นแบบเป็นฉบับให้ได้แม้แต่ลูก ให้ได้แม้แต่เมีย มีใครจะให้ได้อย่างพระเวสสันดรได้ นี่แหละบารมีแบบนี้ถึงทำให้พระเวสสันดร

ธรรมะในศาลา วันพระที่ ๑๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๗

“เมตตาบารมี”

พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต