ชีวิตที่มีธรรมะนี้แทบจะไม่มีทุกข์เลย

ถาม : ที่พระอาจารย์เทศน์ว่าเหมือนตกอยู่ในกองเพลิง หมายความว่าชีวิตตอนเป็นฆราวาสมันแย่

พระอาจารย์ : มันมีแต่ความทุกข์ส่วนใหญ่ สุขน้อยมาก ถ้าเปรียบเทียบกับชีวิตของนักบวชแล้วมันต่างกันเยอะโดยเฉพาะถ้าชีวิตที่ได้ธรรมะแล้วนี่มันต่างกันมาก ชีวิตที่มีธรรมะนี้แทบจะไม่มีทุกข์เลยหมายถึงว่าถ้ายังไม่หมดนะ แต่มันจะน้อยลงไปเรื่อยๆจนไม่มีหลงเหลืออยู่เลย แต่ชีวิตฆราวาสนี่มันสุขนิดเดียวสุขเหมือนเหยื่อที่ติดอยู่ปลายเบ็ด แล้วก็ถูกเบ็ดเกี่ยวปากอยู่ตลอดเวลา มันทุกข์อย่างนั้น

มีวันไหนที่ไม่ทุกข์บ้างไหมเป็นทุกข์มากหรือทุกข์น้อยเท่านั้นเอง มันไม่ทุกข์เรื่องนั้นก็ทุกข์เรื่องนี้ นั่งรถไปมันก็หงุดหงิดใจ นี่ก็ทุกข์แล้ว บางทีเราไม่รู้ว่ามันทุกข์แต่มันทุกข์ตลอดเวลาพอไม่ได้ดังใจหน่อยก็ทุกข์แล้ว ใครปาดใครเบียดหน้าเรา เราก็ทุกข์แล้ว ไปไม่ถึงที่ก็ทุกข์แล้วอยากจะไปเร็วๆ ไม่ได้ไปก็ทุกข์แล้ว สั่งก๋วยเตี๋ยวแล้วเอาบะหมี่มาให้ก็ทุกข์แล้ว ทุกข์เพราะความอยาก ไม่ได้ดังใจอยาก

เป็นพระนี่ไม่ต้องสั่งได้อะไรมาก็กินไปอย่างนั้น พระพุทธเจ้าท่านรู้จักวิธีกำจัดทุกข์ ท่านถึงได้สอนวิธีอยู่แบบเรียบง่าย มักน้อย สันโดษ อันนี้ละเป็นวิธีที่จะกำจัดความทุกข์ได้เยอะ ไม่หมดแต่ก็ได้เยอะ สันโดษก็ยินดีตามมีตามเกิด วันนี้ภรรยาทำอะไรให้กินก็กินไปอย่าบ่น กินไม่ได้ก็อย่ากินอดไปเสียเลย ตัดไปเลย ถ้าอดสักสองสามมื้อเดี๋ยวข้าวเปล่าคลุกน้ำปลาก็อร่อย มันอยู่ที่ใจเรา ใจเราไปผูกพันกับมันเอง ของอร่อยนี้ให้กินสักสิบวันมันก็ไม่อยากกินแล้วละมันเบื่อ

สมัยอยู่เมืองนอกเราไปทำงานร้านอาหารใหม่ๆเขาให้กินฟรี กินแหลกเลย พอทำงานสักสองสามเดือนไม่อยากจะกินอะไรแล้ว ของในโลกนี้มันเป็นอย่างนี้ถ้ามันใหม่ๆก็มัน หวานมัน พอมันจำเจแล้วมันก็เบื่อหน่ายไม่เอร็ดอร่อยเหมือนใหม่ๆ มันก็อยากจะหาของใหม่ๆมาเรื่อยเปลี่ยนไปเรื่อยๆ เสื้อผ้านี่ก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆนะ เดี๋ยวก็เอาสีนี้เดี๋ยวก็เอาสีนั้น เดี๋ยวก็สั้นเดี๋ยวก็ยาว เดี๋ยวก็เป็นกางเกงเดี๋ยวก็เป็นกระโปรง มันก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ เปลี่ยนไปตามอารมณ์นี่ละคือความทุกข์ของฆราวาส ไม่ควบคุมอารมณ์ ไม่ควบคุมความอยาก ความอยากตัวเดียวเท่านั้นแหละ

ธรรมะบนเขา วันที่ ๒๖ มิถุนายน ๒๕๕๖

“ใจไม่มีวันหมดสภาพ”

พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต