อุบายวางใจอยู่กับคนเป็นมะเร็ง

ถาม : สามีเพิ่งรู้ว่าเป็นมะเร็งปอด แล้วเหวี่ยงใส่ทุกคนเลย ใครอยู่ใกล้ๆร้อนไปหมด คนเป็นเมียและลูกจะทำใจอย่างไรที่จะอยู่ด้วยและดูแลช่วยเหลืออย่างไรทั้งๆที่อยากจะวิ่งหนี

พระอาจารย์ : ก็ต้องใช้ธรรม ธรรมนี้ก็มีหลายอย่างด้วยกัน ธรรมอันแรกก็ควรจะมีความเมตตากรุณา คือต้องสงสารเขา เห็นอกเห็นใจเขาว่าเขากำลังทุกข์มาก การที่คนทุกข์มากนี้จะให้เขาพูดดี ทำดีนี้คงจะยาก ดังนั้นเราต้องเข้าใจเขา ให้อภัยเขาอย่าไปถือโทษโกรธเคืองเขา แล้วก็ให้นึกถึงบุญคุณเขาที่เขามีกับเรา เพื่อที่เราจะได้มีกำลังใจที่รับอารมณ์ต่างๆ ที่เขาระบายออกมา ให้คิดว่าเขาเป็นเหมือนเด็กทารกก็แล้วกัน เหมือนกับตอนที่เราเป็นเด็กทารก เราก็จะรบกวนพ่อแม่ได้ตลอดเวลา ดึกดื่นยังไงถ้าอยากจะปวดฉี่ ปวดอะไรก็ร้องขึ้นมา พ่อแม่นอนหลับก็ต้องลุกขึ้นมา เพื่อที่จะมาบำบัดบรรเทาความทุกข์ของเรา ฉันใดคู่ครองของเรา บิดาของเราก็เป็นเหมือนผู้มีพระคุณของเรา เราอย่าลืมบุญคุณของเขา เราก็คิดว่าเขาก็เหมือนเรา เราอาจจะเป็นเหมือนเขาก็ได้ เวลาที่เราเป็นเขาแล้วเขาดูแลเรา ถ้าเขาไม่ทอดทิ้งเราอย่างนี้ เราก็ควรคิดอย่างนี้ ถ้าคิดอย่างนี้ได้เราก็พอที่จะทนอยู่กับเขาได้

แล้วส่วนเราก็ควรที่จะสร้างเกราะคุ้มกันขึ้นมา ถ้าเราภาวนาได้ก็จะดี เพราะเราจะมีเกราะคุ้มกัน ถ้าเรามีสมาธิ มีความสงบใจเราก็จะเป็นอุเบกขาก็จะไม่วุ่นวายไม่เดือดร้อนไปกับอารมณ์ของเขา ถ้าเรามีปัญญาเราก็จะได้ปลงได้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างมีเกิดแล้วก็ต้องมีดับไปเป็นธรรมดา พระพุทธเจ้าทรงสอนให้พวกเราเตือนใจอยู่เรื่อยๆ เพราะถ้าเราไม่เตือนใจไว้ พอถึงเหตุการณ์เกิดขึ้นแล้วจะทำใจไม่ได้ ถ้าสามีหรือพ่อนี้เขาปฏิบัติธรรมอยู่นี้ เขาจะไม่มีการระบายความทุกข์ออกมา เพราะใจของเขาจะเตรียมตัวเตรียมใจรับกับความแก่ รับกับความเจ็บ รับกับความตาย พอเกิดเหตุการณ์ขึ้นมาเขาก็สามารถที่จะควบคุมใจของเขาให้เป็นปกติได้ ไม่ทุกข์มากจนเกินไป เพราะฉะนั้นเราควรจะเอาเขามาเป็นอุทาธรณ์มาเตือนใจเราว่า เราต่อไปก็ต้องเป็นเหมือนเขา ต่อไปเราก็ต้องเจ็บไข้ได้ป่วยเป็นโรคภัยอย่าใดอย่างหนึ่ง เพราะว่าไม่มีใครยกเว้นใครในโลกนี้ที่เกิดมาแล้วจะไม่แก่ ไม่เจ็บ ไม่ตายกัน เราจึงควรที่จะมาเตรียมตัวเตรียมใจมาฝึกใจสอนใจให้ตั้งอยู่ในความสงบให้ได้ เพราะถ้าใจสงบแล้วใจของเราจะไม่เดือดร้อนเรื่องของร่างกายและไม่ว่าจะเป็นร่างกายของเรา หรือร่างกายของคนอื่น

ธรรมะบนเขา วันที่ ๒๐ ธันวาคม ๒๕๕๗

“สุขในใจ”

พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต